مقاله مستقل
توهم خودکفایی
The Illusion of Self-Sufficiency
بحران آب ایران از مرحله کمبود مقطعی عبور کرده و به یک عدم‌تعادل ساختاری میان منابع و مصارف آب رسیده است؛ به‌گونه‌ای که برداشت سالانه آب از ظرفیت منابع تجدیدپذیر فراتر رفته است. از این منظر، افزایش بهره‌وری آبیاری یا توسعه پروژه‌های تأمین آب، هرچند ضروری‌اند، به‌تنهایی قادر به حل مسئله نیستند و ادامه الگوی موجود کشاورزی می‌تواند بحران را تشدید کند. خودکفایی به معنای تولید داخلی همه نیازهای غذایی کشور است، در حالی که امنیت غذایی بر دسترسی پایدار، مطمئن و اقتصادی مردم به غذای کافی و مناسب تأکید دارد. تجربه کشورهایی مانند بریتانیا و ژاپن نشان می‌دهد که وابستگی نسبی به واردات غذا الزاماً به معنای ناامنی غذایی نیست. از این رو، اصرار بر تولید داخلی محصولات آب‌بر در کشوری با محدودیت شدید منابع آب می‌تواند خود به تهدیدی برای امنیت غذایی بلندمدت تبدیل شود.
نسخه PDF
دانلود فایلپیشنهاد برای ادامه
